Tag Archives: vrouw

Verval

20 jan

‘Potverdomme!’, hoor ik op de achtergrond. De televisie fungeert hier als behang. ‘Ik zit in de overgang. Dé overgang! En dat kan wel vijftien jaar duren.’ Even denk ik dat ik mezelf hoor praten. Nu heb ik geen opvliegers en geen extreme stemmingswisselingen. Wel confrontaties met een aftakelend lijf.

Met mijn mooie donkerbruine kapseltje fietste ik naar huis en hoorde ik haar steeds weer : ‘Extra dekkend maar, dat wordt echt nodig.’

Bij de drogist word ik gewezen op de dagcreme met Q10 – whatever that may be!- voor de ouder wordende huid.

‘Misschien toch een beugel? De kaak gaat slinken en voor je het weet…’, ik hoor de tandarts niet eens meer. Ik heb het al moeilijk genoeg. Mijn kies, die niet nog een keer gevuld kan worden, wordt opgelapt met een kroon.

Op de atletiekbaan: ‘We kunnen niet meer op tegen die twintigers.’ Als ik koekje weg hap: ‘Dat gewicht wordt met de leeftijd toch steeds meer een probleem.’

Het geschreeuw op de televisie stoort me ineens. Uit. Weg met de overgang: daar heb ik (nog) geen last van! Weg met ouder worden: ik ben nog geen vijftig! Weg met de aftakeling:alles werkt!

20150120_112543Voor mijn gemoedsrust doe ik nog even wat nutteloze testjes via facebook. Mijn echte leeftijd is 17 en mijn leven duurt nog voort tot 2070. Dat stelt gerust;-) Het zegt allemaal niks, net als die grijze haren, de rimpels, het tragere tempo en het gewicht.

Verval betekent alleen maar dat je leeft! En ondertussen doe ik gewoon wat aan onderhoud; sporten, smeren, verven, groente eten, niet roken, maar wel drinken!

PROOST! Op het verval!

Een vrouw

22 jul

ze was een meisje

het kind

waar lang op werd gewacht

verwend

 

ze was een echtgenote

werd moeder

man stierf veel te jong

verloren

 

ze was een weduwe

wilde veiligheid

vond een man en zijn gezin

geborgen

 

ze was een moeder

ontzegde liefde

zichzelf misschien het meest

alleen

 

ze was een vrouw

verzweeg

verdriet en angst en drank

eenzaam

 

ze zou gaan sterven

deelde

wat omging in haar hart

open

 

ze werd mens

leeft

voor altijd in mijn hart

een vrouw

Voor oma, die ik tijdens een korte periode van ziekte beter mocht leren kennen. Een voorrecht. Ze overleed in oktober 2003.

%d bloggers liken dit: