Tag Archives: vakantie

Alleen? #eswatiniblog-6

11 jun

Tsja. Ik houd niet zo van reisverhalen en – blogs. Maar ineens realiseerde ik me dat ik er in elk geval één gelezen heb. Een paar jaar geleden las ik het boek ‘Eat, pray, love’ van Elizabeth Gilbert over een vrouw, die op wereldreis ging om zichzelf te (her)ontdekken. Er is me niet veel bijgebleven van het verhaal zelf. Was het autobiografisch? Ik herinner me wel dat de hoofdpersoon in drie verschillende landen een aantal maanden verbleef. Voor langere tijd je in je eentje onderdompelen in een ander land en in een andere cultuur leek mij ook wel wat. Maar hoe? Zo’n wereldreis was voor mij niet weggelegd, dacht ik toen om verschillende redenen:

1 – Mijn schrijfcarrière verliep niet zo voorspoedig dat een uitgever mij een voorschot geeft. Sterker nog, ik had geen uitgever.

2 – Onze kinderen waren te jong om zo lang alleen te laten.

3 – Ik was niet gescheiden.

Nu ga ik niet een jaar weg, maar wel zes weken waarvan drie weken alleen. Dat had ik, toen ik het boek las, niet voor mogelijk gehouden. Het kan toch! Onze kinderen zijn volwassen en kunnen wel even zonder moeder. Doordat zij bijna afgestudeerd zijn en/of geld verdienen, is er meer financiële ruimte en is een voorschot van een uitgever overbodig. Cornelis wilde niet zolang op één plek op vakantie, en zeker niet om te schrijven en te tekenen. We waren het er al gauw over eens dat ik alleen moest gaan. Een echtscheiding bleek overbodig.

In november bestelde ik tickets, regelde een onderkomen en een auto. Alles goed geregeld. Toen ik onze zoons over mijn plan vertelde kreeg ik van alle vier wel de vraag: “Alleen?” De oudste twee vonden het wel cool, de derde reageerde nauwelijks, de jongste liet de meeste emotie zien. “Zes weken. En papa dan?”, vroeg hij bedeesd. Pas toen Cornelis er enthousiast over was, kon hij weer lachen. “Ik dacht echt dat jullie zouden gaan scheiden!” zei hij.

Of het daardoor kwam, weet ik niet. Maar vlak daarna besloot Cornelis de laatste drie weken aan te sluiten. Ook gezellig!

Advertenties

Haute cultuur

24 aug

img_20180819_074404322-11644296254.jpg
Ik lust cultuur rauw
zeker de Italiaanse
Lendenen dungesneden
op een bord of billen
van elkaar gescheiden door
een smal streepje stof
Geölijfolied vlees
oogstrelend
zacht op de tong
of stevig in de hand

Cultuurbarbaarse gedachten op de boulevard
zijn sexueel getint tot het zand gespoeld
moet worden met meer dan bier op een terras

Uitgeput hult het vlees zich op de camping in vormloos textiel
en maakt zich op voor een carnavaleske parade
Op een steenworp afstand Milaan, de grote modestad
Maar hier, tussen caravans en douchecabine
de enige echte catwalk voor de simpele badjas

Daaronder vlees. Naakt
Da’s ook haute cultuur

Wraak met champagne

9 jul

Een zomers vakantieverhaal

Twee dezelfde zomerjurkjes, vier slanke benen in de zon, uitzicht op zee, twee klinkende champagneglazen en heerlijke plannen voor een ontspannen weekend met veel verwennerij. We kennen elkaar sinds kort, leerden elkaar tijdens de reis hier naar toe kennen, en zijn door de vele overeenkomsten nu beste vriendinnen. Een mooie doorstart van mijn vakantie die in het water dreigde te vallen.

‘Fijne vakantie,’ riepen de collega’s terwijl ik mijn tas pakte en wegrende. Ongeduldig hield ik mijn toegangspasje voor de kaartlezer, tergend langzaam opende de deur.  Door het bonken van mijn hart heen hoorde ik het gefluister van verontwaardiging. ‘Zo, die is toe aan d’r vakantie.’ ‘Kan geen lachje meer van af.’ Stefan klonk bezorgd: ‘Wacht even, Marga.’ Ik hoorde zijn stoel draaien en trok snel de deur achter me dicht. Bij de lift keek ik om en zag hem achter de glazen deur zoeken naar zijn pasje. Als een goudvis met ademnood bewoog hij zijn mond.

Buiten liet ik me op een bankje zakken, zette mijn tas naast me en liet het toegangspasje door mijn handen gaan en de tijd voorbij. Het laatste kersverse echtpaar van die dag verliet het pand gevolgd door de ambtenarij. Stropdassen werden losgetrokken en sigaretten opgestoken. Sportievere collega’s volgden nog weer later in hun strakke pakjes en met buitenaardse helmen op hun hoofden. Zelfs Stefan liep me, vrolijk pratend met andere collega’s voorbij. Alsof hij niet bezorgd was, niet zijn mobieltje miste.

Ik greep in mijn tas, klikte zijn mobieltje aan en scrolde door de berichten. Specifieker: door het berichtenverkeer tussen Stefan en Karin. Geen idee wie Karin was, wel wat haar laatste bericht was. ‘Vanavond helemaal voor jou <3’, las ik vanmiddag toen het scherm oplichtte. Toen dacht ik nog dat Stefan vanavond helemaal voor mij zou zijn en misschien nog wel langer. Mijn vakantie zou beginnen met een verrassing, een einde aan het stiekeme ontmoeten in de auto, in de lift, de paskamers in het winkelcentrum. Het laatste bericht dat ik vanmiddag zag, was aangevuld met nog meer berichten, noodkreten zeg maar. ‘Waar zien we elkaar?’ ‘Steef?’ ‘Kom je me halen?’

De bekendheid van deze zinnen en de ontbrekende antwoorden scherpten de pijn en brandden in mijn ogen. Mijn vingers gleden onder mijn ogen over mijn schrale huid. De herkenning voelde als erkenning van de woede in mij, ik zuchtte en typte: ‘Spoor 7, Sloterdijk, 18:50, ik verras je.’

Was het wraakzucht? Was het solidariteit met Karin, die ik niet kende? Maakt het wat uit?

‘Jij nog champagne?’ vraag ik en schenk de glazen nog eens vol.

Vakantiesleur

5 jul

SAM_2577

 

 

 

 

 

 

Ik laat me vallen

Het water grijpt mijn lijf

dooft ieder geluid in mijn oren

ontneemt het zicht

op de dagelijkse sleur

 

Ik drijf

Ik drijf op herinneringen

van een andere sleur

Lange zomerdagen vol verveling

vol warmte, vol geluk

Ik krijg er geen genoeg van

 

Ik zwem

Ik zwem naar wat ik kwijt was

maak herinneringen nu

Duik in alles vergeten en

zeker de dagelijkse sleur

Raak mijn leven kwijt, even

Ik heb vakantie!

Geen heimwee

30 jul

20140730_221937Dit jaar blijven we thuis. Drie weken. Met gemengde gevoelens. Ik ben gek op reizen, op kamperen, op warme streken waar je autostuur te heet wordt om vast te pakken. Ben gek op het gevoel te kunnen gaan en staan waar je wilt. Bevalt de omgeving of het weer niet…gaan!

Heimwee ken ik niet, het verlangen naar huis te gaan ook niet. Ik hoor mensen wel eens verzuchten dat ze na twee of drie weken ook wel weer naar huis willen….ik ken het niet. Zet mij in een mooie omgeving met veel tijd. met mensen waar ik gek op ben en ik ben tevreden. Tot vorig jaar.

Drie pubers die de camping gekozen hadden, vonden het na één dag al niks. Elke activiteit was stom, elk moment van niks doen oervervelend en dat lieten ze merken ook. Op elke vraag kwam het zelfde antwoord: ‘Naar huis.’ Na twee weken dit standaard antwoord, wilde ik ook maar één ding: ‘NAAR HUIS!’ Ik kende mezelf niet terug en nam me voor dat dit me niet meer zou overkomen.

Dus dit jaar zijn we thuis. De kinderen gaan hun gang en wij ook. Ik moet toegeven, ik zag er tegen op. Zou ik de tropische temperaturen niet missen, de camping, de Middellandse Zee? De vakantie duurt nu drie dagen en zijn al drie dagen heerlijk. Lief en ik vinden elkaar in ons comfortabele bed, liggen langer dan normaal, ontbijten met zijn tweeën, drieën, vieren, vijven of zessen buiten aan tafel, ondernemen activiteiten met wie wil en/of kan, ik heb een boek uitgelezen, veel geschreven, heb het ene kind bij het ontbijt gezien, het andere kind net aan tafel gehad met een verlate hamburger vanwege zijn vakkenvulbaantje terwijl ik dit stukje tik bij kaarslicht met uitzicht op het park.

Heerlijk. Ik ken geen heimwee, niet naar vakantie. Zet mij op een plek, desnoods thuis, met tijd en mensen waar ik gek op ben en ik ben tevreden. Dat is een understatement…..ik ben gelukkig!

Bankhangen

30 apr

Meivakantie-300x225‘Zo, na het paasontbijt morgen tweeëneenhalve week vakantie!’, roept onze jongste telg, beginnend puber in groep acht. Vermoeid kijk ik op van mijn krant en koffie. ‘Vakantie?’, mompel ik. ‘Die begint pas over een week, hoor. Dat moet je nog maar even aan meester vragen.’

Als de jongste in bed ligt, vraag ik bij de twee middelste zonen na wanneer het vakantie is. Hun vakantie begint eind volgende week en duurt twee weken. ‘Twee weken?’ Nu ga ik aan mezelf twijfelen en check toch maar de website van de basisschool. De vakantie van de jongste begint al overmorgen en duurt tot en met 5 mei. In één van zijn vakantieweken ben ik wel een extra dagje vrij, maar juist in de week dat al zijn broers naar school gaan, is hij alleen thuis.

‘Deze week moet je het even zien te redden, lieverd. Maar volgende week gaan we wat leuks doen.’, zeg ik als ik hem na mijn werkdag weer verveeld op de bank zie hangen. ‘Er is ook niemand thuis!’, moppert hij. Zijn vriendjes hebben nog school of zijn twee weken op vakantie. Vol medelijden bedenk ik voor de volgende week allerlei activiteiten.

Op mijn vrije dag sta ik vroeg op, hang een was op, haal snel de stofzuiger door het huis en doe de boodschappen. Als ik thuiskom zijn ze vast wakker en neem ik de jongste mee op pad. Hij mag het zeggen: zwembad, film, winkelen, wat hij maar wil! En wie weet, wil er nog een broer mee. Bij thuiskomst zitten er een paar slaperige pubers op de bank bergen boterhammen weg te werken. Van de keuken tot bank ligt een spoor van hagelslag. ‘Grrr, lekker opgeruimd. En bedankt voor het stofzuigen!’, denk ik gefrustreerd maar zeg het niet. Dit wordt een gezellige dag. ‘Nou man, wat gaan we doen vanmiddag? Heb je al een plan bedacht?’

20140430_142112‘Maaaam, vandaag niet hoor. Ik heb net met Kees afgesproken.’

‘Samen met Kees dan, die mag wel mee.’, probeer ik nog.

‘Maaaham!’

Oké, oké, ik snap het al en hou mijn mond. Ik heb een boek, ik heb een bank en vier vanmiddag even vakantie.

 

 

 

 

Zin in sleur!

26 okt

Presentatie1
Wat ben ik moe! Het weekje vakantie dat mij rust, bezinning en energie had moeten geven heeft me uitgeput. Daar was ik verbaasd over totdat lief opmerkte dat ik ook wel heel veel heb gedaan. Tijd om alles op een rijtje te zetten.

Vrijdagavond na een pittige werkdag lieve vrienden ontvangen en goed bijgepraat. Van zondag op maandag nichtjes te logeren: pepernoten bakken, nagels lakken, eindeloos spelletjes doen en met nog een nichtje, jongste zoon en vriendje naar de bioscoop. Een prachtfilm over een snelle slak. Dinsdag met oudste en jongste zoon gestart aan het konijnenpaleis, een halve meter diep zodat de konijntjes heerlijk kunnen graven als ze hier komen wonen. We hebben ons uitermate ingespannen; de kuiten en bovenbenen doen nog zeer, de blaren op de handen zijn net genezen en het is nog niet af. Na de focus gelegd te hebben op kinderen en kinderactiviteiten was het tijd voor wat volwassen vermaak, met lief naar de film. Op woensdag kraambezoek en borrelpraat met vriendin. Donderdag museumbezoek met alle vier mijn zonen, aansluitend verjaardagsfeestje bij een vriend en tenslotte op vrijdag met het hele gezin op bezoek bij een oudtante. Tussen de bedrijven door heb ik ook nog de nodige opruim- en schoonmaakklussen gedaan, die al lang gedaan moesten worden.

Lief heeft gelijk, ik heb veel gedaan. Te veel? Had ik deze vakantie anders kunnen, moeten of willen invullen? Meer uit moeten slapen, lezen, dvd-tjes kijken en gewoon niks doen? Of toch wat vooruit moeten werken aan de studie?

Nee, het is een aaneenschakeling geweest van gouden momenten. Zoon nummer drie moest even bijkomen van de schrik dat zijn moeder de hele week thuis was tijdens ZIJN vakantie, maar liet vervolgens trots horen wat hij op zijn gitaar kon presteren. Met een zelfgemaakt plectrum – oude schoolpasjes zijn ergens goed voor! Het gegiechel van jongste, zijn vriendjes en de nichtjes tijdens de slakkenfilm klinkt nog na in mijn oren. En wat hebben we gelachen toen we naar de auto moesten rennen omdat onze parkeertijd al om was! Een uur lang het voorrecht hebben een klein baby’tje vast te houden was heerlijk, een reis terug in de tijd toen onze kanjers zo klein waren. Een museumbezoek met vier zonen was leuk, samen lachen in de file toen een vrachtwagen onze achterbumper kuste was geweldig. Geen schade – dat moge duidelijk zijn! Dat ze het daarna ook nog leuk vonden om de reis te ondernemen naar onze oudtante is een cadeautje. Voor de oudtante, maar ook voor ons. Tijd doorbrengen met en tijd hebben voor de mensen waar je om geeft is fantastisch en moet ik vaker doen. Hoe vermoeiend ook!

Maar nu….een weekend uitrusten en weer terug in de sleur van gezin, werk en studie. Daar heb ik echt zo’n zin in! Vakantie geslaagd!

%d bloggers liken dit: