Tag Archives: poelenburg

Mijn wijk

13 sep

i_nl-imro-0479-sted3767bp-0201_0002

Wat is de stad, wat de wijk

zonder mensen, zonder buren

zonder leven

 

Wie heeft de stad, bezit de wijk

zonder te weten wie er wonen

wie er zijn

 

Mensen zijn de stad, zijn de wijk

zijn geen eigendom

geen bezit

 

Pas als de stad of de wijk

bezit van jou heeft genomen

jou heeft ingelijfd

kun je zeggen

mijn stad, mijn wijk

 

De wijk is wij

waar wij

samen leven

 

 

De tuinman van Poelenburg

28 aug
tuin

foto: Oog op Zaandam

Mensen die inspireren, daar houd ik van. Henk, één van de tuinmannen van Buurttuin Poelenburg in Zaandam liet mij mijn eigen tuin met andere ogen zien, waardoor ik met nieuwe energie ging tuinieren. En dichten.

Er is een paradijsje verschenen waar ik na

mijn loopje rek, strek en over het water staar

Waar gras was, is nu een wandelpad langs

een waterput en elke keer meer

ook uit mijn eigen tuin gegraven

door Henk

Mijn eigen tuin is een oerwoud waar ik na

het werken rust, wijn drink en naar de kippen staar

Waar paden waren, groeit onuitgenodigd groen

Wat ooit geplant was is onvindbaar

onder mijn eigen tuin begraven

tot Henk

Hij stak de gele lissen uit de grond met zijn spa

Behendig, zonder twijfel, zijn lichaam sprak vakmanstaal

Zijn mond volgde, elke plant noemde hij bij naam

Ik leerde de planten opnieuw kennen

en de liefde voor mijn tuin

door Henk

Mijn tuin is een herontdekt paradijs waar ik na

de dagelijkse gekte in werk, ontspan en zo de rust bewaar

Als kennis even ontbreekt en liefde om voeding vraagt

doe ik een loopje, rek en strek ik, kijk ik mijn ogen uit in

de buurttuin van Poelenburg

de tuin voor iedereen

van Henk

Dit gedicht verscheen op 24 augustus 2016 in het Zaans Stadsblad als Zaans gedicht.

tuinman

Wij willen stoeprandje!

11 sep

SAM_1982

De wijk Poelenburg wordt heringericht en knapt mooi op. Rechte straten, parkeerhaventjes zijn een lust voor het oog, maar er ontbreken stoepranden!

De deurbel gaat en als ik opendoe kijk ik naar twee verwachtingsvolle snuitjes. ‘Komen ze spelen?’, vragen ze. Twee van onze zonen – bijna tien jaar ouder en drie koppen groter dan deze buurkindjes- laten zich geregeld strikken voor een balspelletje.

De omgeving leent zich goed voor gezamenlijk spelen, er is een groot grasveld en de straat is rustig. De enige discussie die steeds terugkomt is of het voetballen of stoeprandje wordt. Ze komen er altijd wel uit en gelukkig hebben ze wat te kiezen. Maar dat duurt niet lang meer.

De wijk Poelenburg, ooit een Vogelaarswijk wordt na een grootscheepse vervanging van het riool heringericht. Aan de zuidkant is al begonnen met de bestrating en het ziet er op het eerste oog prachtig uit. Na bijna twee jaar door kuilen fietsen lijkt het me geweldig om in een keurig recht straatje te wonen.  Van mij mogen ze meteen beginnen, maar….

Nu een deel van de wijk al bestraat is, weten we hoe het eruit gaat zien. Parkeren moet straks op parkeerhaventjes die op gelijke hoogte van de stoep zijn; met de auto moet je dat even dat hobbeltje over. Geen probleem natuurlijk, niet voor de auto. De stoepranden hebben een ander model dan voorheen,  in plaats van rechtopstaand zijn ze schuin. Maar hoe speel je zo nog stoeprandje?

Speelgelegenheid genoeg in de wijk, daar klaag ik niet over. Er zijn talloze speeltuintjes, sporttoestellen, picknickplaatsen en voetbalveldjes; er is echt geïnvesteerd in de wijk. Onze kinderen en de buurkindjes maken weinig gebruik van al die voorzieningen in de wijk, ze zijn tevreden met het grasveld en de stoep. Hoe geweldig is dat!? Ik weet niet wat rechtopstaande stoepranden kosten, maar mogen we er een paar in ons straatje?

SAM_1987

Vamos a la playa

23 jul

De reden om hier te willen wonen is het heerlijke uitzicht op een groen park, met op de achtergrond de paarden en de geiten van de kinderboerderij. Als er onraad is, dat hoeft niet veel bijzonders te zijn, slaan de ganzen alarm. Hier is verandering in gekomen.

De ganzen zijn overdag stil geworden. Pas als de graafmachines hun motoren stilzetten en de mannen in reflectiejasjes zijn vertrokken laten ze zich weer horen. Dan horen we ook weer de hondenbezitters schreeuwen naar hun viervoeters en de fitnessapparaten in het park kraken en piepen onder het sportgeweld van buurtbewoners.

Uit de stegen komen kinderen, die wij nog niet eerder hebben gezien. Op hun blote voetjes, gewapend met schepjes maken ze ons uitzicht nog leuker om naar te kijken. De zomervakantie is begonnen en het is helemaal niet erg om niet op reis te zijn, dankzij het werk aan het riool ligt het strand hier voor de deur.

Vamos a la playa!

Wij wonen met plezier in de wijk Poelenburg in Zaandam, er wordt hard gewerkt aan de riolering. Voorlopig is dat nog niet klaar…meer hierover vind je HIER.

%d bloggers liken dit: