Tag Archives: oude mensen

Komt u voor mijn man?

11 jun

Tegenover me zit een aantrekkelijke man. Ik kan me voorstellen dat hij, pak ‘m beet zestig jaar geleden, de vrouwen van zich af moest slaan. Toen kwam hij ook wel ergens, de marine bracht hem overal. Zal hij liefjes hebben gehad, in Moskou, in Afrika en in Indonesië? Hij zegt van niet. Tegenover hem zit ik, en ook zijn vrouw met wie hij al zestig jaar getrouwd is.

De verhalen zijn geweldig. Niets wil ik liever dan met een bontmuts op paraderen in Moskou onder het genot van wodka, met blote voeten dwalen door de rijstvelden in Indonesië en bananen plukken in Afrika. Behalve al dat moois zijn hem minder mooie zaken ook opgevallen. Wat de armoede doet met mensen en met een land raken hem na al die tijd nog.

‘En dat is nog steeds zo.’, zegt hij. ‘Zo arm, dat is toch niet nodig. We hebben het maar goed hier.’ Hij verzit, een verzuurde urinelucht doet mijn neusgaten samenknijpen. Voordat hij het op kan merken vraag ik of ik zijn bloeddruk mag meten. Van een romantisch verleden belanden we weer in het heden.

Gewogen wil hij ook wel worden, zelf wil hij wel weten of hij is aangekomen. Hij is gek op chocola en zijn moeder kookt zo lekker. Nu komt er ook beweging in de stoel aan de andere kant. ‘Dat vest wat hij aan heeft, heb ik voor mijn zoon gebreid. En nu denkt hij dat ik zijn moeder ben.’, zegt zijn vrouw verontschuldigend. ‘Hij is zo in de war.’

Het gewicht valt mee, hij is niet aangekomen. ‘Ik heb het goed, in Indonesië zag je wel eens anders. De ribbetjes bij die kindertjes……ach..ach..’, de verhalen herhalen zich. Ik vind het niet eens zo erg, terwijl hij doorpraat ruim ik mijn spullen op. Zijn vrouw onderbreekt hem. ‘Kees, die mevrouw gaat weg. Zeg eens dag.’ ‘Dag mevrouw’, zegt hij gehoorzaam. ‘Mama zorgt goed voor me hoor.’ Ik bevestig het alleen maar. Het zal voor haar niet meevallen, knap hoe ze dit volhoudt.

koppel-op-bankBij de deur praten zijn vrouw en ik over koetjes en kalfjes. De zon breekt door, de vogelgeluiden kondigen lente aan. ‘Lekker zeg, zo’n bankje in de voortuin. Zitten jullie daar wel eens?’, vraag ik terwijl ik mijn spullen in de fietstas doe. Het blijft stil, ze staart naar het bankje en kijkt dan naar mij.

‘Dag mevrouw, komt u voor mijn man?’

 

 

 

 

%d bloggers liken dit: