Tag Archives: loslaten
Afbeelding

Het is goed

10 mrt

Verbinding

12 jan

Stiekem kijkt hij om de hoek van de slaapkamerdeur om te controleren of we wakker zijn. ‘Pssst, kom maar!’, zeg ik. Zodra hij dichtbij genoeg is, geef ik hem een hand en trek hem in bed. Hij landt bij lief en mij in bed, net als dertien jaar geleden.

13_jaar_olds_rots_afdruk-r3b4ea9616c634f8ab323970e11a9baa1_wad_8byvr_324Glunderend kijkt hij ons aan. Wij kussen, knuffelen en feliciteren hem met zijn dertiende verjaardag en zijn net zo ontroerd als toen. Het wordt nummer vier al snel te veel, hij worstelt zich los. ‘Nou, ik ga nog wel even naar mijn eigen bed.’, en weg is hij. Dat doe hij vaker, ontsnappen. Steeds vaker komt hij ver na schooltijd thuis of heeft hij in het weekend met klasgenoten afgesproken. Voetballen, gamen, hangen bij de supermarkt. De pubertijd is van de grond gekomen. Hij wordt gesteund door zijn drie oudere broers die uitleggen welke muziek hij moet luisteren, hoe je je oortjes onder je trui uit laat komen en je veters los kunt laten zonder er over te struikelen. De broers verwenst hij ook regelmatig; hij moet blozen als ze vragen stellen over het groepje meisjes dat steeds voorbij komt fietsen. Zo gênant

Dertien jaar geleden duwde ik dit kind het leven in, verbrak de verbinding met mijn lijf door de navelstreng door te knippen, nu zoekt hij zelf zijn onafhankelijkheid. Daar is onze hele opvoeding op gericht natuurlijk, maar het doet toch een beetje pijn. De oudste drie gaan al hun eigen gang, nu nummer vier ook nog. Ik kruip nog even tegen lief aan, die blijft bij me.

In de slaapkamer naast me hoor ik gerommel, het wordt tijd voor een feestje. Snel iedereen wakker maken, tafel dekken, cadeaus verzamelen op tafel en de jongste puber in het zonnetje zetten. Nummer drie hielp gisteren al met de slingers en knipte 13 uit papier. De jarige is blij verrast.  ‘Zo, nu is het feest!’, en kijkt vol verwachting in het rond. Trakteren op school en bij korfbal wilde hij niet. Dat is zóóó niet cool. Maar dit feestje met zijn ouders en zijn broers laat hij zich niet afnemen.

broersStiekem kijk ik naar onze vier zonen, allemaal op weg naar onafhankelijkheid. De oudste drie verwennen hun broertje, maken van het ontbijt een gezellige boel, de stoere dertienjarige geniet met volle teugen. De navelstreng is doorgeknipt, de zelfstandigheid lonkt, maar de verbinding is niet verbroken. Reden voor feest!

%d bloggers liken dit: