Tag Archives: hemel. leven na dood

Met of zonder lijf

3 jun

stairway-to-sky-8662256‘….en wederopstanding des vlezes.’, hoor ik en kan niet meer spreken. Normaal mompel ik de geloofsbelijdenis en deze regel tijdens de kerkdienst gedachteloos mee, na een recent bezoek aan een klooster niet meer.

In de achtertuin van het klooster ligt een kleine begraafplaats voor bewoners. Ik merk op dat ik dat wel ontroerend vind, dichtbij huis begraven worden alsof je er nog bij hoort. Ik vind het fijn dat mijn oma’s, opa’s en schoonvader in mijn woonplaats begraven zijn. Een paar keer per jaar ga ik bij hun graven langs, al dan niet met een bloemetje.

Een medebezoeker hoort mijn verhaal aan en vraagt zich af of alle christenen begraven moeten worden en of crematie ook zou kunnen. Ineens realiseer ik me dat ik opgegroeid ben met het idee dat begraven heel gewoon is, misschien wel ‘nodig’ omdat in de Bijbel staat dat de doden zullen opstaan uit hun graven. Dat neem ik niet zo letterlijk. Begraven is in mijn directe omgeving heel gewoon, geen idee of dat iets met geloof te maken heeft.

Rond koffietijd ’s avonds schuift een monnik aan, een mooie gelegenheid deze vraag te stellen. Begraven of cremeren? Voor de monnik maakt het niet uit. ‘Bij cremeren keer je alleen wat sneller terug tot stof.’ , zegt hij. Geanimeerd vertelt hij dat één van de overleden monniken zijn lichaam ter beschikking stelde aan de wetenschap: ‘Er ligt een steen op de begraafplaats, maar geen lijf! Zijn lijf doet er wat langer over om stof te worden.’

‘Maar….’, gaat hij verder.’Ik geloof wel in de verrijzenis van het lichaam. Zo’n ziel zonder lijf, dat lijkt mij nou helemaal niks!’ We lachen, de monnik misschien wel het hardst. Het blijkt een uitnodiging om vrij te fantaseren over hoe we er in het leven na de dood uit zullen zien. Gespierd, met een wespentaille, lange blonde haren, stralend wit gebit, volle lippen. Maar ook zonder beperkingen, zonder achteruitgang en zonder ziekte. Mooier en beter dan we ons zelf nu vinden.

Normaal gesproken denk ik niet na over hoe het leven er na de dood uit ziet, laat staan over hoe ik er dan uit zal zien. Misschien maar beter ook. Hoe hartelijk we ook lachen om onze wensenlijstjes, het maakt ook duidelijk hoe onzeker en hoe kwetsbaar we zijn.

Ik vertrouw er op dat het wel goed zal zijn na dit leven. Met of zonder lijf.

‘…..en wederopstanding, hoe dan ook!’, fluister ik.

 

 

 

 

 

 

%d bloggers liken dit: