Tag Archives: gemeente zaanstad

Vamos a la playa

23 jul

De reden om hier te willen wonen is het heerlijke uitzicht op een groen park, met op de achtergrond de paarden en de geiten van de kinderboerderij. Als er onraad is, dat hoeft niet veel bijzonders te zijn, slaan de ganzen alarm. Hier is verandering in gekomen.

De ganzen zijn overdag stil geworden. Pas als de graafmachines hun motoren stilzetten en de mannen in reflectiejasjes zijn vertrokken laten ze zich weer horen. Dan horen we ook weer de hondenbezitters schreeuwen naar hun viervoeters en de fitnessapparaten in het park kraken en piepen onder het sportgeweld van buurtbewoners.

Uit de stegen komen kinderen, die wij nog niet eerder hebben gezien. Op hun blote voetjes, gewapend met schepjes maken ze ons uitzicht nog leuker om naar te kijken. De zomervakantie is begonnen en het is helemaal niet erg om niet op reis te zijn, dankzij het werk aan het riool ligt het strand hier voor de deur.

Vamos a la playa!

Wij wonen met plezier in de wijk Poelenburg in Zaandam, er wordt hard gewerkt aan de riolering. Voorlopig is dat nog niet klaar…meer hierover vind je HIER.

Zaanstad ontwikkelingsland

9 jun

Wonen in een ontwikkelingsland is een unieke ervaring. Je wordt geconfronteerd met randverschijselen die bij zo’n land lijken te horen, zoals wegen die nooit af zijn en chaos bij overheidsinstellingen. Daar wen je aan en je vergeet het ook wel weer, maar niet in Zaanstad.

Voor het aanvragen van mijn eigen paspoort en ID-bewijzen voor mijn kinderen maakte ik een afspraak. Gelukkig hadden de kinderen vakantie. We werden keurig op tijd geholpen. Dat stemde tot tevredenheid totdat de dame achter de balie verveeld vroeg waarvoor we kwamen. De moedeloosheid viel over ons heen als een zware deken, maar we sloegen ons er door heen. Na afhandeling van al het papierwerk keek de dame ineens minder verveeld, de zachte stem sprak ineens ferm: ‘Dat paspoort, u moet niet denken dat het snel klaar is. Dat kan nog weken duren!’ Verbouwereerd verlieten we het gemeentehuis. We hadden geen haast, wilden alleen maar geholpen worden.

Na twee weken zie ik op de website dat de ID-bewijzen en ook mijn paspoort nu al af te halen zijn. Een afspraak maken wordt wel een probleem. De schoolvakanties zijn op. De openingstijden: werkdagen van 8:30uur tot 16:00, donderdag 8:30 tot 19:00 en vrijdagmiddag gesloten. De Albert Heijn, de bibliotheek en de apotheek zijn langer open. Zelfs het ziekenhuis en de huisarts maken een start met avondspreekuren. De jongste is op woensdagmiddag vrij, maar het oudste kind niet. De oudste is sowieso van maandag tot donderdag na vieren terug van school. Op vrijdagmiddag zijn de kinderen vrij en zou manlief in elk geval de ID-bewijzen kunnen halen, maar is het gemeentehuis dicht. De enige mogelijkheid is de donderdag na school en werk. Een afspraak maken is wat onhandig, want ik weet nooit precies hoe laat ik thuis ben van mijn werk.

Op goed geluk naar het gemeentehuis. Ambtenaren komen het gemeentehuis uit, hun werkdag zit erop. Alleen de medewerkers van de publieksbalies zijn er en nog zo’n honderd Zaankanters. Wat een mensenmassa. We krijgen een nummertje, C325. Het nummertje biedt ons geen enkele mogelijkheid in te schatten hoelang het kan duren. Er zijn A,B,C en Z nummertjes,  C435 is nu aan de beurt. Mensen die al langer wachten vertellen dat na C500 de teller teruggaat naar C300, nu maar hopen dat het klopt. We spelen galgje, spelletjes op de mobiel, lezen de Metro. Het wifi signaal voor gasten van gemeente Zaanstad is helaas niet sterk genoeg om WordFeud te spelen of ons leed te delen op Facebook. Ik vermoed opzet en raak toch wel wat geïrriteerd.

Een half uur gaat voorbij, een uur gaat voorbij. Ik heb ooit wel eens zo lang gewacht, heus wel. Wachtend op mijn rijbewijs bij de City Counsel in Manzini te Swaziland, een ontwikkelingsland. Bij de grensovergang van Swaziland naar Mozambique, ook een ontwikkelingsland. Bij de Efteling sla ik de attractie over als de wachttijd langer dan een kwartier is. Dit kunnen we niet overslaan, je moet je kunnen legitimeren. Na ruim anderhalf uur hebben we onze identiteitsbewijzen in handen en staan we buiten.

Dank u, gemeente Zaanstad, voor al die tijd waarin ik mijn kinderen kon vertellen over het leven in een ontwikkelingsland. Ze begrijpen er nu veel meer van.

%d bloggers liken dit: