Tag Archives: dood

Engel

17 mrt

engel

Opa is dood en ligt in zijn bed, waarin hij gestorven is. Een paar dagen geleden is hij wakker geworden, draaide zich om en stierf. Oma vroeg hem nog waarom hij op dat randje in het midden bleef liggen, hij gaf geen antwoord.

Na zijn sterven is er verdriet, het meest bij oma. Lieve lieve oma, ze lijkt kleiner dan ooit. Ze zit op haar hurken bij de linnenkast, ik zit naast haar. Achter ons, op zijn bed ligt opa. Ik durf en ik wil niet kijken. Ik kijk met oma in de kast.

Er liggen lakens, moltons en handdoeken, allemaal met de initialen van opa er op geborduurd. Ze gebruiken ze al hun hele huwelijk, meer dan zestig jaar. Oma zoekt kleding voor opa zijn laatste reis, we gaan hem vandaag begraven. Tussen de lakens vindt oma waar ze naar op zoek is, een doodshemd. Het zijn er twee. Bij het begin van hun leven samen kregen ze linnengoed cadeau, inclusief doodshemden.

Oma staat op en houdt haar doodshemd voor haar kleine lijf. Het is wel wat te groot, grapt ze. Het staat haar prachtig, vind ik. Net een engel.

Die dag is opa begraven, en oma een aantal jaren later. Of ze inderdaad in hun doodshemden op reis zijn gegaan weet ik niet. Ik was jong en had daar geen invloed op.

Soms zie ik haar. Oma in die witte jurk, niet passend in de omgeving, niet passend in de tijd. Wel passend in mijn leven.

Een engel.

Advertenties

Ogen dicht

20 sep

 

ogen dichtHet liefst doet hij

Zijn ogen dicht

Zij is er niet meer

 

De pijn is er zodra hij

Zijn ogen opent

Dat wil hij niet meer

 

Het liefst doet hij

Zijn ogen dicht

Dan is zij dichterbij

 

 

 

 

 

 

 

Vol is vol

9 jul

Normaal gesproken is dit een uitspraak waar mijn nekharen rechtovereind van gaan staan, de afgelopen twee weken niet. Vier overlijdensberichten in zo’n korte tijd stemmen verdrietig. De dood kwam door ziekte of door de leeftijd niet geheel onverwacht. De omgeving was misschien wel voorbereid op de dood en op het verlies, maar niemand kan zich voorbereiden op het verdriet.

Bij het afscheid worden herinneringen opgehaald en herinneringen verzwegen. Het verdriet wordt bij het ene afscheid benoemd, bij het andere afscheid niet maar is altijd voelbaar. Troostende woorden worden uitgesproken, bij deze vier bekenden vanuit een christelijke traditie. Een God die je geliefde naar het licht leidt, die je geliefde zal beschermen,die  voor een ieder een kamer bereidt, die de komst aankondigt van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Ook voor mij zijn dit troostende woorden.

Maar soms wil ik niet meer troosten en getroost worden, geen verdriet zien en niet verdrietig zijn.  Soms hoop ik dat God geen kamers meer over heeft, dat Hij moet zeggen: ‘Vol is vol.’

Die dag komt.

Openbaringen 21 vers 4: Hij zal alle tranen uit hun ogen wissen, er zal geen dood meer zijn,  geen rouw, geen jammerklacht, geen pijn, want wat er eerst was is voorbijgegaan.

%d bloggers liken dit: