Nagelknippers en rouwranden

11 jan

Omdat lief en ik toch langs deze supermarkt fietsen, doen we hier de boodschappen. Het is een fijne, ruime winkel én er zit een goed bakker! De winkel zit aan de zorgboulevard, vlakbij de steunkousenwinkel, een apotheek, het ziekenhuis en een zorghotel. Ik doe er alleen boodschappen als ik er toch in de buurt ben. De afgelopen maanden veel dus. Papa verbleef de hele zomer in het zorghotel, en werd maar liefst drie maal opgenomen in het ziekenhuis. Nu komen we alleen om boodschappen te doen, dat voelt best gek. We halen groente, vlees, brood, rijst en wat te drinken.

‘Laten we ook tandenborstels meenemen,’ zegt lief terwijl hij terugloopt om kaas te halen. Ik zoek het gangpad met toiletartikelen. Loop langs het toiletpapier, de deodorant, de haarelastiekjes en de nagelknippers. Ineens voel ik een brok in mijn keel. Mijn kaken verstrakken. Een golf van misselijkheid.

Voor me zie ik papa in een rolstoel. In dit gangpad. Een paar maanden geleden. Zijn tas voor zijn verblijf in het zorghotel had ik samen met mijn zus gepakt; kleding, medicijnen, deo, tandenborstel, steradent, sondevoedingsslangetjes. Nooit gedacht aan een nagelknipper natuurlijk. Papa had me later wel gevraagd die van zijn huis mee te nemen, maar ondanks zijn aanwijzingen kon ik het niet vinden. Jammer, maar we hadden wel een excuus om even naar buiten en naar de supermarkt te gaan. Gezellig samen winkelen!

‘Doe die grote maar. Met dat haakje,’ zei hij. ‘Dan kan ik ook onder mijn nagels schoonmaken.’

‘Heb je nou tandenborstels?’ vraagt lief. Ik schrik op en voel dat mijn wangen vochtig zijn. Lief kijkt me vragend aan. Ik denk aan de vijf nagelknippers die mijn broer, mijn zus en ik een paar dagen geleden vonden in papa’s bureaula, in papa’s kantoorkamer, in zijn huis dat we leeg moeten halen. Omdat hij er niet meer is.

Ik voel rouwranden, die met geen nagelknipper te verhelpen zijn.

2 Reacties naar “Nagelknippers en rouwranden”

  1. Darling Doormat januari 11, 2021 bij 1:35 pm #

    Oh, dit te moeten vernemen doet me verdriet. Ik bied je mijn diep medeleven aan, Ellis.

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: