Niet voor de gezelligheid

14 dec

Eind van de week ga ik met een groepje kinderen sterrenkoekjes bakken. Alle ingrediënten zijn gewoon bij de supermarkt te verkrijgen, behalve de uitsteekvormpjes. Ik twijfelde nog over online bestellen. De vormpjes zijn zeker te vinden, maar de boeken die ik twee weken geleden bestelde, zijn er ook nog steeds niet. Ik nam het zekere voor het onzekere en ging even naar het centrum van Zaandam. Ook wel even gezellig toch?

Ik struinde wat winkels op de Westzijde af, slaagde niet en ging door naar de Gedempte gracht. Het was niet overdreven druk, maar wat een rijen! De aankondiging van een persconferentie vanavond is genoeg om de kooplust aan te jagen, leek het. Ook bij mij, ik besloot ter plekke om op dat moment kleine cadeautjes te kopen voor onder de kerstboom. Alleen in een rij staan, deed ik niet. Zo ging ik snel van winkel naar winkel. De sfeer was gemoedelijk, iedereen volgde de instructies, het personeel was vriendelijk. Ik genoot wel van de kerstsfeer.

Voor het overdekte winkelcentrum de Rozenhof moest ik uitwijken voor een groep mensen. Overduidelijk geen winkelend publiek, ze droegen geen jassen en een aantal rookte of had een beker koffie in de hand. Even voelde ik irritatie. Tot ik zo dichtbij was dat ik het gesprek kon volgen.‘Een lockdown tot 19 januari,’ zei één van de mannen. Hij scrolde verder op zijn telefoon. ‘En waarschijnlijk vanavond al dicht.’ De vrouw die naast hem stond, las met hem mee en reageerde: ‘Zo lang. Man. Dat ga ik niet redden. Ik ga het niet redden.’ Ze nam nog een haal van haar sigaret, blies de rook snel uit en liet haar schouders nog verder zakken. Ze liet haar sigaret op de grond vallen, trapte het uit en liep weg.Mijn irritatie maakte plaats voor andere gevoelens.

Schrik. Medeleven. Bezorgdheid. Zelfs de peuk op straat interesseerde me niets. Je zult je werk, je zaak, je inkomen maar verliezen. En dat net voor kerst. Ik overwoog even om aan te sluiten in de rijen, alleen al om de ondernemers te steunen. Maar gezellig voelde het niet meer. Ik ging naar huis.

Tot de persconferentie doe ik met een wat chagrijnig gevoel kleine klusjes die geen concentratie vergen. Heb er langzaamaan wel vrede mee dat twee van de gezinsleden geen kerstcadeautje krijgen. Dat we de kerststerren straks zelf maar moeten uitsnijden. Het koekbakfeestje misschien moeten afgelasten. Minimale aanpassingen, kleine gevolgen zonder consequenties. Hoe anders is dat voor de horeca, de winkeliers, alle groothandels daarachter en al dat personeel. Hoe kunnen zij vanmiddag nog hun werk doen?

Ik steek straks een kaarsje aan. Niet voor de kerstsfeer. Niet voor de gezelligheid.Wel voor moed, voor veerkracht, voor solidariteit en oplossingen.

2 Reacties naar “Niet voor de gezelligheid”

  1. Vera Jongejan december 15, 2020 bij 12:46 pm #

    Weer een goed geschreven stukje, Ellis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: