You go, mama! (3)

1 feb

Bloed, zweet, tranen en ander lichaamsvocht

hardlopenDe druk is er af. Na een moeizame start kan ik nu wel wat! De Dam tot Dam loop is gelopen, ik heb er maximaal (ook in tijd!) van genoten en vol vertrouwen ga ik door naar de Dam tot Dam 2015. De volgende stap is gezet, doorlopen! En dat doe ik. Het tempo ligt na bijna een jaar trainen nog niet hoog, maar het bloed stroomt en de ontspanning tijdens het lopen neemt toe.

Afstand is niet belangrijk. Snelheid ook niet Ik krijg oog voor mijn omgeving. Als ik aan de overkant iets interessants vermoed, loop ik even om zonder te bedenken dat dat de afstand vergroot. Ik groet iedereen die me aankijkt. En ik denk na. Over belangrijke en andere zaken.

Hoe zorg ik er voor dat ik niet hoef te plassen na vijf kilometer? In een bos is dat geen probleem, maar ik wil ook wel eens meedoen aan een loopevenement van tien of meer kilometer. Liefst zonder Tenalady(!) zoals iemand voorstelde.

Wat doe ik met mijn loopneus, die acuut ontstaat nu het kouder is? Met mijn handen of mouwen veeg ik het plakkerige spul over mijn gezicht of hijs mijn shirt omhoog om mijn gezicht af te vegen waarbij het bleke wit van mijn buik zichtbaar wordt. Niet echt charmant.

20150201_195436Wat ook irritatie -letterlijk en figuurlijk- oplevert is het zweten. Hoe langer ik loop, hoe meer natuurlijke dampen opstijgen van mijn lijf. Heel natuurlijk, maar lekker ruikt het niet! Wat ik vooraf ook onder de oksels spray. Op zich geen ramp, na sporten is het goed douchen! Wel jammer dat de lucht ook na wassen met wasverzachter niet uit de kleren verdwijnt.

Verder maak ik me zorgen over mijn jubeltenen die gaten in mijn schoenen veroorzaken.

Helemaal ontspannen lopen is het dus nog niet. Maar het komt.

20150201_195825De jubeltenen zijn volgens een medeloopster een bewijs van goede looptechniek. Of het nou waar is of niet, ik houd me daaraan vast. Hoe sneller de gaten in mijn nieuwe schoenen verschijnen, hoe beter!

De zweetlucht in de kleding verdwijnt na een nachtje weken in azijn en bovendien is er gewoon een spray voor!

Het snot blijft stromen, helaas. Na eerst een zakdoek in de broekrand te hebben gestoken, draag ik die sinds kort in een mouw. Lopend snuiten is een kunst, die ik inmiddels beheers.

Dat plassen blijft wel wat problematisch, maar ik ben niet de enige weet ik nu. Er zijn talloze verhalen van vrouwen die tijdens een loop een huis binnenschoten op zoek naar een toilet, met een natte broek de finish haalden of toch zwichten voor een Tena Lady. Voorlopig kies gewoon voor loopjes door bos met voldoende schuilplaatsen en ga alleen maar aan evenementen meedoen met heel veel dixies. Ik heb al heel wat overwonnen, hier komt ook een oplossing voor. Desnoods een Tenalady, maar als iemand een gouden tip heeft? Graag!

Ondertussen loop ik vrolijk door. Met bloed, zweet, tranen en al het andere lichaamsvocht!

3 Reacties naar “You go, mama! (3)”

  1. Reintje Blokpoel februari 1, 2015 bij 10:22 pm #

    Leuk de veel voorkomende probleempjes onder woorden gebracht! Dank je wel.

  2. Harrij Smit februari 2, 2015 bij 1:11 pm #

    Leuk relaas over bijkomende problemen tijdens het hardlopen. Eigenlijk is het van de zotte, dat iets zo natuurlijks als ergens onderweg moeten plassen of poepen in een beschaafd land als Nederland straal (whats in a word) wordt genegeerd. Een politieke partij die daar werk van maakt moet nog worden uitgevonden denk ik, maar ze zouden er wel iets heel nuttigs mee aanpakken. Gewoon op elke vierkante kilometer een openbaar toilet. Kost dat nou zoveel? Dan kopen ze maar een straal(!)jager minder.

Trackbacks/Pingbacks

  1. You go, mama! (4) | - april 4, 2015

    […] You go, mama! (3) : Bloed, zweet, tranen en ander lichaamsvocht […]

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: