Verval

20 jan

‘Potverdomme!’, hoor ik op de achtergrond. De televisie fungeert hier als behang. ‘Ik zit in de overgang. Dé overgang! En dat kan wel vijftien jaar duren.’ Even denk ik dat ik mezelf hoor praten. Nu heb ik geen opvliegers en geen extreme stemmingswisselingen. Wel confrontaties met een aftakelend lijf.

Met mijn mooie donkerbruine kapseltje fietste ik naar huis en hoorde ik haar steeds weer : ‘Extra dekkend maar, dat wordt echt nodig.’

Bij de drogist word ik gewezen op de dagcreme met Q10 – whatever that may be!- voor de ouder wordende huid.

‘Misschien toch een beugel? De kaak gaat slinken en voor je het weet…’, ik hoor de tandarts niet eens meer. Ik heb het al moeilijk genoeg. Mijn kies, die niet nog een keer gevuld kan worden, wordt opgelapt met een kroon.

Op de atletiekbaan: ‘We kunnen niet meer op tegen die twintigers.’ Als ik koekje weg hap: ‘Dat gewicht wordt met de leeftijd toch steeds meer een probleem.’

Het geschreeuw op de televisie stoort me ineens. Uit. Weg met de overgang: daar heb ik (nog) geen last van! Weg met ouder worden: ik ben nog geen vijftig! Weg met de aftakeling:alles werkt!

20150120_112543Voor mijn gemoedsrust doe ik nog even wat nutteloze testjes via facebook. Mijn echte leeftijd is 17 en mijn leven duurt nog voort tot 2070. Dat stelt gerust;-) Het zegt allemaal niks, net als die grijze haren, de rimpels, het tragere tempo en het gewicht.

Verval betekent alleen maar dat je leeft! En ondertussen doe ik gewoon wat aan onderhoud; sporten, smeren, verven, groente eten, niet roken, maar wel drinken!

PROOST! Op het verval!

3 Reacties naar “Verval”

  1. elsjeveth januari 21, 2015 bij 1:12 pm #

    ik verval gezellig met je mee. Verloren glorie huizen zijn vaak de mooiste want die vertellen verhalen, zo denk ik dan maar over mezelf als het verval soms genadeloos toeslaat 🙂

  2. Ellie Schmitz januari 21, 2015 bij 10:33 pm #

    Heel leuk geschreven! ‘Verval’ is leven….

  3. Woolywoot maart 10, 2015 bij 5:06 pm #

    Amen! Hahaha ik negeer het ook nog even, nog even denken ze nog wel eens dat ik de vriendin ben van mijn dochter, maar nog even en dan zijn mijn wangen té ver weggezakt 😉 ik heb wel ontdekt dat als je constant grijnst je jonger lijkt. Maar ja.. Dan word je weer niet serieus genomen.

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: