Engel

17 mrt

engel

Opa is dood en ligt in zijn bed, waarin hij gestorven is. Een paar dagen geleden is hij wakker geworden, draaide zich om en stierf. Oma vroeg hem nog waarom hij op dat randje in het midden bleef liggen, hij gaf geen antwoord.

Na zijn sterven is er verdriet, het meest bij oma. Lieve lieve oma, ze lijkt kleiner dan ooit. Ze zit op haar hurken bij de linnenkast, ik zit naast haar. Achter ons, op zijn bed ligt opa. Ik durf en ik wil niet kijken. Ik kijk met oma in de kast.

Er liggen lakens, moltons en handdoeken, allemaal met de initialen van opa er op geborduurd. Ze gebruiken ze al hun hele huwelijk, meer dan zestig jaar. Oma zoekt kleding voor opa zijn laatste reis, we gaan hem vandaag begraven. Tussen de lakens vindt oma waar ze naar op zoek is, een doodshemd. Het zijn er twee. Bij het begin van hun leven samen kregen ze linnengoed cadeau, inclusief doodshemden.

Oma staat op en houdt haar doodshemd voor haar kleine lijf. Het is wel wat te groot, grapt ze. Het staat haar prachtig, vind ik. Net een engel.

Die dag is opa begraven, en oma een aantal jaren later. Of ze inderdaad in hun doodshemden op reis zijn gegaan weet ik niet. Ik was jong en had daar geen invloed op.

Soms zie ik haar. Oma in die witte jurk, niet passend in de omgeving, niet passend in de tijd. Wel passend in mijn leven.

Een engel.

Advertenties

3 Reacties to “Engel”

  1. Evy Van Eynde maart 18, 2013 bij 12:20 pm #

    Dat schenken van doodshemden ‘aan het begin van hun leven’, vind ik schoon. Tegenwoordig is de dood meer taboe dan het vroeger was, denk ik.

  2. Nicolasinablog maart 25, 2013 bij 10:12 pm #

    Mooi geschreven!

  3. Zuster Klivia maart 26, 2013 bij 11:58 am #

    Mooi, ingetogen stuk.

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: